شبکه های عصبی

گیمرهای مبتلا به وسواس بازی از مغزهای متفاوتی برخوردارند

گیمرهای مبتلا به وسواس بازی از مغزهای متفاوتی برخوردارند

گیمرهای مبتلا به وسواس بازی از مغزهای متفاوتی برخوردارند. اسکن‌های مغزی از نزدیک به 200 پسر نوجوان، نشان‌دهنده تفاوت چشم‌گیر مغزهای گیمرهای وسواسی با دیگران است. بازی‌های کامپیوتری اعتیادآور با ابراتصالات میان چندین جفت از شبکه‌های مغزی مرتبط هستند. پیش‌بینی شده است که برخی از تغییرات به گیمرها برای واکنش نشان دادن به اطلاعات جدید کمک می‌کنند، اما برخی دیگر با حواس‌پرتی و کنترل ناگهانی ضعیف، مرتبط هستند.

نویسنده ارشد مقاله مرتبط با این موضوع، جفری آندرسون پزشک و دانشیار رادیولوژی عصبی در دانشکده پزشکی دانشگاه یوتا گفت:”بسیاری از تغییراتی که ما می‌بینیم می‌توانند سودمند تلقی شوند، اما تغییرات مفید از مشکلات همراه با خودشان نمی‌توانند تفکیک‌پذیر باشند.”

افراد مبتلا به اختلال انجام وسواس گونه بازی‌های اینترنتی، در اغلب موارد به‌اندازه‌ای غرق در بازی هستند که از غذا خوردن و خوابیدن هم بازمی‌مانند. این پژوهش نشان می‌دهد که در نوجوان‌های مبتلا به این اختلال، شبکه‌های مغزی خاصی که تصاویر و یا صداها را پردازش می‌کنند به احتمال زیاد، هماهنگی بیشتری را با شبکه‌هایی به نام سالینس برقرار می‌کنند. کار شبکه سالینس، متمرکز نمودن توجه به رویدادهای مهم و قرار دادن فرد در معرض تصمیم‌گیری و عمل است. در یک بازی ویدئویی، هماهنگی ارتقا یافته می‌تواند به گیمر برای انجام واکنش سریع در برابر یورش یک جنگنده کمک کند و در زندگی واقعی به او برای واکنش نشان دادن در برابر توپ پرتاب شده به سمت اتومبیل یا یک صدای ناآشنا در یک محیط شلوغ یاری رساند. آندرسون اضافه کرد:”ابراتصالات میان این شبکه‌های مغزی می‌توانند منجر به یک توانایی مقاوم برای توجه مستقیم به سمت اهداف و تشخیص اطلاعات جدید در یک محیط شوند.” وی ادامه داد:”این تغییرات در اصل می‌توانند به افراد برای تفکر مؤثرتر کمک کنند.”

برای اینکه به طور مستقیم تعیین شود که آیا نوجوان‌هایی با چنین تفاوت‌های مغزی، آزمون‌های عملکردی را بهتر انجام می‌دهند یا خیر، مطالعات بیشتری موردنیاز خواهد بود.